sakulbuth's profile:: OSK 125 & TS50 :|: le...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
January 27 Recallประกายแสงอาทิตย์ยามเช้า สาดส่องบนเตียงนอน ฟูฟ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มสีขาว
หิมะที่เคยโปรยปราย ระบายสีขาวโพลนกลางสนามเมื่อคืนวาน ตอนนี้เหลือเพียงปุยเล็กๆ กองอยู่เป็นหย่อมๆ สลับกับสีเขียวของหญ้าที่ยังคงมีชีวิตชีวา แม้จะอยู่ในอากาศหนาวเหน็บของต้นปี
เสียงซู่ซ่าของฮีตเตอร์ ดังแข่งกับเสียงนาฬิกาปลุก แย่งกันต้อนรับวันใหม่ เวียนมาครบรอบของวันเก่า
ภาพการเดินทาง ซ้อนทับเรื่องราวเก่าๆ ที่เพิ่งจะผ่านพ้นไปไม่นาน
ภาพของบ้านเรือนกระจายเป็นกลุ่มๆ อยู่ตามเนินเขา กิ่งไม้ไร้ใบสีน้ำตาล ตัวเมืองที่นิ่งสงบ มีเพียงลมหนาวพัดผ่านบนทางเดิน
แม่น้ำสายใหญ่ ไหลอย่างเอื่อยเฉื่อย เลียบเนินเขาสูงชันฝั่งตรงข้าม ทิศทางเดียวกันกับเสียงรถไฟที่เคลื่อนขบวนเข้ามา
...
การเดินทางสิ้นสุดลง ณ สถานีรถที่เคยมาครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้เป็นบรรยากาศที่อยู่คนเดียว
เดินลงจากรถพร้อมกับกระเปําใบส้มสดใส และกระเปําสะพายสีดำ เดินต่อได้ไม่นานก็พบพี่ชิน ในเสื้อหนาวสีดำน้ำเงินตัวคุ้นตา ยืนอยู่ด้วยท่าทางที่เหมือนกับรอมากว่าครึ่งชั่วโมง
หลังจากขึ้นรถไฟใต้ดิน และเดินฝ่าลมหนาวของเมือง Philadelphia สักพัก ก็มาถึงลานน้ำแข็งเพื่อชม Ice Hockey
ออกจากสนามพร้อมกับพี่ชิน ที่อารมณ์เป็นพิเศษดีหลังจากจบการแข่งขัน ไปรวมตัวกับรุ่นพี่อีกคนหนึ่งเพื่อรับประทานอาหารเย็น
บรรยากาศ ของบทสนทนา และ เสียงหัวเราะ กลับมาอีกครั้งในร้านอาหารจีน ถูกเติมเต็มด้วยลูกค้าแน่นขนัดในพื้นที่เล็กๆบนชั้นสอง
แสงไฟเล็กๆจากเสาไฟฟ้าภายในนอกหน้าต่าง ส่องสว่างริบๆตามถนน ต่างกับแสงไฟภายในร้าน ให้ความอบอุ่นด้วยสีเหลืองนวล
อาหารทะเลนานาๆชนิด ถ้วยน้ำช้า ตะเกียบ โถข้าว วางระเกะระกะบนโต๊ะ
เป็นอาหารเย็นมื้อธรรมดา แต่ถูกให้ความสำคัญเพราะอยู่ในวันพิเศษ
...
วันพิเศษหนึ่งวัน ล่วงผ่านไปเฉกเช่นวันอื่นๆ
วัฒนธรรม ค่านิยม ความเคยชิน สั่งให้คนเราต้องให้ความสำคัญกับวันที่ทุกๆคน มีอยู่คนละวัน ต่างกันตามตัวเลขบนปฏิทิน
ของขวัญ เค้ก งานเลี้ยง คำอวยพร องค์ประกอบต่างๆ บางครั้งสถานการณ์กับเวลาก็ไม่เอื้ออำนวย ที่จะสรรหามาให้ได้ครบ
ถ้าไม่มี วันนั้นก็ผ่านไปภายใน 86400 วินาที
ถ้าไม่มี พรุ่งนี้ก็ยังมีตะวันวันใหม่ ยังฉายแส่งยามรุ่งอรุณทางทิศตะวันออก
แต่ทำไมเราถึงจะทำให้มันไม่มีหละ ?
ในเมื่อสิ่งเหล่านั้น เราก็สร้างมันขึ้นมาได้ เหมือนที่ทุกๆวัน ที่เราทำในชีวิตประจำวัน
งานเลี้ยง ไม่เห็นต้องมีคนมากมาย ขอแค่ได้อยู่กับคนรู้จัก หรือคนพิเศษ
เค้ก ไม่จำเป็นต้องตัดหรือปักเทียนตามเลขวันเกิด อาจจะเป็นเพียงมื้ออาหารที่มีของโปรดเป็นจานหลัก
คำอวยพร ไม่ต้องเป็นการ์ดสวยงาม หรือถ้อยคำยาวๆ คำพูดพร้อมกับรอยยิ้ม ก็ทำให้เราอิ่มเอมใจ
ของขวัญ ไม่ต้องดูหรูหรา ไม่ต้องมีกล่องพร้อมริบบิ้นแดง แค่เราเปิดใจค้นหาสิ่งใหม่ๆ ก็เปรียบเป็น "รางวัลแห่งชีวิต" ให้ตัวเองแล้ว
"ความพิเศษจะถูกสร้าง ก็ต่อเมื่อตัวเราให้ความพิเศษกับมันเท่านั้น"
18 มกราคม 2551 January 03 New Yearสวัสดีปีใหม่
สวัสดีปีใหม่
ช่วงเวลาที่ทุกอย่างที่ดูเดิมๆ กลายเป็นสิ่งใหม่
โลกใบใหม่ สนามหญ้าใหม่ หิมะตกใหม่
เพื่อนใหม่ งานเลี้ยงใหม่ เสียงหัวเราะใหม่ บรรยากาศใหม่ๆ
วันใหม่ เดือนใหม่ ... ปีใหม่
คนเรารู้จักทำเรื่องเล็กๆให้เป็นเรื่องใหญ่
แค่เลขตัวเดียวเปลี่ยน ทุกๆอย่างก็ดูเปลี่ยนไปหมด
และก็ ... การนับถอยหลังสองรอบ คงจะเปลี่ยนเวลาไม่ได้
ยังไงก็ตาม ตอนนี้ก็คงเป็นปี 2008 เหมือนกัน
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
หยุดปีใหม่ครั้งนี้ ได้มารวมตัวกับเพื่อนๆทุน TS50 ที่ Stony Point
จริงๆแล้วก็ไม่ใช่แค่มาฉลองปีใหม่ แต่มารวมตัวกันเพื่อทำใบสมัครมหาวิทยาลัย โดยมีรุ่นพี่กับ TA (Teacher Assistant) มาช่วยดูแล
วุ่นวายมากๆ ทำใบสมัคร Online เขียนเรียงความ ส่งเอกสาร กว่าจะเสร็จก็วันสุดท้ายเลย
เสร็จเรียบร้อย เหลือแต่นั่งรอ แล้วก็ฉลองปีใหม่
รุ่นพี่บอกต่อๆกันมาว่า อยู่ที่นี่มีความสุขมาก
จริงครึ่ง ไม่จริงครึ่ง
ที่จริงก็คือ อยู่กับเพื่อนๆพร้อมหน้า มีอาหารไทยให้กินทุกวัน โดยพี่ๆเป็นพ่อครัวแม่ครัวให้ และมีกิจกรรมมากมาย
อย่างโต๊ะปิงปอง Ice Skate (นั่งรถไปข้างนอก) Pallisade Mall (ห้างใหญ่ๆ ไปดูหนัง กินไอติม เดินเล่น) คริสมาส และก็ Countdown ปีใหม่
ที่ไม่จริงคือ บรรยากาศช่วงทำงานตึงเครียดมาก
นั่งหน้าจอคอม พิมพ์งาน เดินไปให้เค้าตรวจแก้หลายๆรอบ ยิ่งเวลาใกล้ถึง Deadline ช่วงดึกๆคนจะยังคึกคักอยู่
อาหารเต็มครัว มาม่า ขนมปัง นม โยเกิร์ตมีให้พร้อม ก็เลยมีหลายๆคนโต้รุ่งปั่นใบสมัคร
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ความสุขเล็กๆ ท่ามกลางกองกระดาษ คอมพิวเตอร์ และซองจดหมาย
แอบออกจากโรงเรียนก่อนวันนึง ทำใบลาเรียบร้อยว่ามาเตรียมสอบ TOEFL แล้วก็วันนั้นเรียนแค่คาบเดียว
กะจะมา Surprise เพื่อน แต่จริงๆก็ไม่มีอะไร แค่เดินมาหน้าประตูแล้วโบกมือ แต่ก็ได้หลอกเพื่อนคนนึงที่คุยๆกัน แล้วบอกว่าเราจะไปโผล่อีกวัน
เจออนรรฆ ที่มาพร้อม O2Jam ทำลายคีย์บอร์ดเค้าไปนิดนึง กับได้เห็นเพลงใหม่ๆ กับเห็นว่า เทพ เป็นยังไง
ตีปิงปอง ตีไม่เก่งแต่ชอบเล่น อยุ่ Prep ก็มีแต่ไม่ค่อยได้เล่น มานี่ก็คันไม้คันมือ เล่นรวมๆกันเกือบ 6 ชั่วโมง
เล่นสไลเดอร์บนหิมะ ถึงจะไม่สูงเท่าที่โรงเรียนแต่ก็สนุกดี
ภาษาไทยที่ไม่ค่อยได้พูดมานาน ไม่ได้ฟังมานาน มานี่ก็เกือบๆ 24 ชั่วโมง
งานคริสมาส มีปู่ Rorke มาเป็นแซนต้า แจกถุงเท้า ขนม ของเล่น แล้วก็ไพ่ ... (รู้ใจเราจริงๆ)
ทำขนมผิงกับอะไรมากมายไปห้อยที่ต้นคริสมาส ฟังเค้าเล่านิทาน แล้วก็ร้องเพลง
Ice Skate ครั้งแรกในชีวิต ลื่นๆไปได้บ้างเพราะว่าหลักการคล้ายๆ Roller Skate ที่ล้มไปตอนอยู่ Brewster
คนเยอะมาก ลื่นมาก หนาวมากเพราะเล่นกลางแจ้ง เหนื่อยมาก แต่สนุกมาก
งานปีใหม่ เล่นสันทนาการแบบไทย แฟนพันธ์แท้ TS50 (ใครมาถึงที่นี่คนที่ 17) กินขนม เล่นไพ่ Countdown คาราโอเกะ ดูหนัง
เป็นการฉลองทั้งปีใหม่ แล้วก็เสร็จใบสมัครมหาลัยที่นั่งทำกันมาเป็นอาทิตย์ (อันหลังดูจะเป็นเหตุผลหลัก)
สิ่งที่รู้สึกดีมากๆ ที่ทำตอนสิ้นปีคือ ดูการ์ตูน Kanon จบ
จำได้ว่าเม่นแนะนำให้ดูปีก่อน (ปีใหม่พอดีด้วยมั้ง) แต่ก็มาเริ่มดูที่ Prep แล้วมาดูจบที่นี่
การ์ตูนอะไรไม่รู้ ดูแล้วรู้สึกดีมาห ข้อคิดอะไรดีๆในเรื่องตั้งมากมาย
ความทรงจำ คำสัญญา กับปาฏิหารย์
/ \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ / \ /
เวลาผ่านผ่านปีขึ้นปีใหม่
วันเปลี่ยนเลื่อนเดือนเปลี่ยนไปในปีนี้
ปีเก่าจบลบเลี่ยงเพียงเลขปี
สิ่งดีดีมีเหลือไว้ให้จดจำ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
"What is my Christmas wish?" I think once my friends are talking about what we will do for Christmas party.
I have been taught by the world that Christmas is special. Although there is neither Santa Clause nor snow at my hometown, circumstance of Christmas has been embeded in my mind since I was graduated from Christian high school.
Iwonder what I did for Christmas last year. Flashed back, I see a student sitting on a chair and play card with his friends after mid-term exam. It happened after the boy finished exam for scholarship a day ago. He still lived happily because he was already admitted by in the most famous university. Christmas last year was nothing but noticable mark on a calendar.
"Let's decorate your own gingerbread," my friend brings me back to where I am. Crowded people gathered in dining hall where on tables are colorful stuff concealed among white scenary outside. Weird smell of ginger, sweet smell from candy, and cold weather mix up in my nose. Everyone is sitting at each table to do different works. Corn and berry are connected to make a long rope. Ice crystal by blue and white beads lay on a tray. Most people do painting on crystal, tree and Santa Claus figures. Gingerbread attached by everyone's name is alphabetically set near colored cream and other edible decorations. Everthing in this room seems lively. Everyone smiles and laughes. Every time is more valuable.
"Santa Claus is coming !" every eyes simultaneously turns to the origin of cheerful sound. Pu' Rorke in red walk from a door with his big white bag. Grabbing and cheering are exploded. Smilingly, I get a sock bag of snack, card, pencil, toy and card, and have photo with Santa Claus. We hurry our works and bring everything we have back to Beta A, where we will celerate together.
I am sitting among everyone. Everything we made this afterrnoon is hung with red-and-green lightbulb. Electric piano stands in front of the room. Mr.Rorke and Chris are sitting beside bright Christmas tree. They make up celebrated environment by telling Christmas myth and singing Christmas song. Then, we play the funniest thing, Yankee Swap. Everyone brings one gift and we play a game to switch their gifts to each another. First person unwraps one gift, second one can either get new gift or steal anyone's sitting before. The most attractive gift is stolen many times. Finally, I have singing snowman, lighting and dancing one.
I put smile snowman beside my laptop, lightening gloomy room where everyone is working on college applications. Deadline is coming soon. Departure is coming soon. Next year, we will be seperated to different colleges. We will spread out to differnt part of this gigantic country. This might be the last time that all TS'50 stays with others. Future seems subtle. Past totally passed. What I handle is present. Present. I look at it, wishing silently.
"I want to celebrate for Christamas next year," believing that happy can happen as long as I live, I smile back to the snowman. |
|
|