ยุ่งไปสักพัก พอดีช่วงวันหยุดไม่ว่าง เลยไม่ได้เขียน
ช่วงนี้ก็ดีขึ้นเยอะ การบ้านไม่มากเท่าช่วงแรก แต่เรียนยาวขึ้น เหนื่อยนิดๆ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

8/8 ไป Bowdoin มา เป็นมหาลัยเล็กๆ ไปเริ่มศึกษาว่าเค้ามีอะไร เราควรจะดูอะไร
ตอนแรกคิดว่าคงไปเที่ยว นั่งรถซะ 2 ชั่วโมงได้ แต่พอไปถึงก็โดนจับเข้าห้องบรรยายซะเป็นชั่วโมง ง่วงเข้าไปใหญ่
เดินไปเดินมา ก็แปลกๆดี เพิ่งรู้ว่าตึกเค้าเป็นอิฐส้มๆซะเกือบหมด ลายตานิดๆ
ไปกินข้าว โรงอาหารก็สวยดี เค้าว่าเป็นโรงอาหารที่ดีที่สุด (ในอะไรไม่แน่ใจ) ตัวเลิือกเยอะแยะดี กินซะคุ้มค่ารถเลย
ฟังพี่ที่เรียนอยู่ที่นี่เค้าเล่า ก็ฮาๆดี มีเรื่องหนาวๆ เรื่องฮาๆ เผารูมเมท แล้วก็โฆษณาซะน่าเข้าจริง
โดยรวมก็สนุกดี(โดยเฉพาะตอนกินข้าว) นั่งฟังนานไปนิด แต่ก็ได้เห็นรูปร่างมหาวิทยาลัยของเค้า

กลับมาถึง สงสัยเค้ากลัวว่าเราจะว่างจัด เลยจัดงาน Mock Halloween ซะเลย คือไม่ใช่ของจริง เป็นคล้ายๆสอนวัฒนธรรมเค้า
คิดอะไรไม่ออก เอาทิชชู่พันตัว (ที่นี่เรียก Napkin) เป็นมัมมี่ซะเลย ไม่ลงทุนสุดๆ
ที่เห็นเพื่อนๆก็เป็นนินจา บาทหลวง(+หนังสือท่องศัพท์ SAT) บางระจัน ผีทะเล(ใส่ชุดคล้ายๆดำน้ำ) แล้วก็มีครูใส่ชุดกระต่ายกับแมว น่ารักดี
ใส่เดินไปรอบๆโรงเรียน ไปเรี่ยไรชอกโกแลตกับทอฟฟี่ ได้มาเยอะแยะ ยังกินไม่หมดเลย

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

8/10 วันเสาร์ ไปโยนโบว์ลิ่ง ของเค้าก็ไม่ต่างกับของเรามากมาย
บรรยากาศสนุกสนานเพราะไปกันเยอะ แล้วก็เฮฮา ปนโวยวาย
แต้มไม่ต้องพูดถึง ไม่เกินร้อย แต่งานนี้แจ้งเกิดไปหลายคน มีเพื่อนผู้หญิงที่ดูเป็นเด็กเรียนนิดๆ Strike+Spare เป็นแถบๆ
แล้วก็แวะไปซื้อของต่อ ไปคุยกับพี่เจต เค้าอยู่อัสสัมชัญ มาคุยเรื่องจตุรมิตร ชุมนุม อะไรอย่างนั้น
ของก็ไม่มีอะไรมาก จริงๆก็คือไม่มีอะไรเลย ไม่ได้ซื้อ เดินคุยกับพี่เค้าเพลิน

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

8/15 ไปทัวร์มหาลัยต่อ ทีนี้ไปที่ Dartmount มหาลัยกลุ่ม Ivy league ที่ดังติดชาร์ท
ไปถึงงงเล็กน้อย เห็นสนามหญ้าใหญ่ๆตรงกลาง ตึกรอบๆ นึกว่าเมืองอะไร
ประทับใจในระดับหนึ่ง สิ่งแวดล้อมดีมาก ชอบสีตึกมากๆๆๆๆ
ตึกอิฐส้ม หน้าต่างเขียวเข้ม รู้สึกคุ้นตา เห็นแล้วแบบว่าอยากอยู่เลย แปลกดี สงสัยอาจจะมีความหลังฝังใจกับสีนี้
กินข้าว ระบบเค้าเป็นแบบเอาเงินไปซื้อ ของน่ากิืนดี ไอติมเค้าขายตามน้ำหนัก
เดินดูระบบเค้า ก็ดีทุกอย่าง น่าเข้าไปเรียนดี ไม่รู้ว่า Math เค้าจะขนาดไหน

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

8/17 วันนี้เศร้านิดๆ เพื่อน 2 คนต้องไป Prep ก่อน คือ A&Nun

คืนก่อนก็มี slideshow รวมรูปที่อยู่ที่ Brewster มา 2 เดือนกว่าๆ
รวมภาพเหตุการณ์ซึ้งๆ(ที่ไม่ได้เอาไว้นึ่งข้าวเหนียว) ภาพฮาๆ ฮาลั่นห้อง (ภาพตัวเองยืนจ้องชาเย็น กับโดนบีบคอ) ภาพซึ้งๆ พร้อมเพลงประกอบ เหมือนกับที่ดูตอนค่ายกระทรวงวิทย์เลย แต่ครั้งนี้มาราธอนมาก ยาวซะเป็นชั่วโมง จบด้วยคำคมว่า " Life is Journey, enjoy ride " (Abby) คำสั้นๆง่ายๆ ความหมายดีๆ ตอนดึกๆก็มารวมกัน มาฝากอะไรส่งท้าย ก็มีตัวแทนพูดถึงเพื่อน แล้วก็มีร้องเพลง มีซึ้งนิดๆ เพราะคนที่จะไปเค้ามีห่วงอยู่ที่นี่ (น่าจะพอแปลออก)
วันไปก็ไปแต่เช้า ซึ่งจริงๆได้ไปเกือบ 10 โมง แต่ที่เรียกเร็วเพราะกลัวเพื่อนๆจะไม่เรียนกัน
บรรยากาศก็เรียบๆ มีบูมสวนด้วย เพราะคนที่ไป 2 คนเป็นสวนหมด คนนึงจบม.3ไปเตรียมทหาร
น้ำตาก็เริ่มมาให้เห็น เป็นเราก็คงรู้สึกแย่ ถ้าเราไปแล้วเพื่อนที่เหลืออยู่ต่อ แต่ยังไงก็ต้องมีคนไป
4 กันยาก็เป็นทีของเราบ้าง คนไปด้วยกันก็มีบ้าง แต่เราไป Prep school คนเดียว คงเหงาพิลึก
มีเขียน Friendship ให้กันด้วย ใครอยากบอกอะไรใครก็เขียนใส่กระดาษห่อ(ไม่รู้เรียกไงดี) ของคนนั้นไว้แล้วก็รวบรวมกัน

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

8/18 วันนี้เป็นวันที่น่าจะใช้เงินเยอะสุด
เดินทางไกลขึ้นเหนือไป Maine ไปที่เค้าเรียกว่า Outlet ไปซื้อเครื่องกันหนาว
เดินทาง 2 ชั่วโมงได้ เลยมีบางคนเอาหมอนขึ้นรถไปนอนชดเชย (เราก็เอาไปด้วยแหละ) เอาศัพท์ไป Nerd ก็แล้วแต่เค้าไป
ขามาก็แน่นอน เล่นไพ่ ขาครบ ไพ่มี ที่เล่นได้ ก็เปิดเกม เล่นจนเกือบถึงที่หมาย
ให้เวลาซะ 6 ชั่วโมง ฟังดูเยอะๆ แต่พอเดินไปมาก็พอดี ร้านค้าเรียงรายตามถนน เดินเข้าออกให้วุ่น

ของเราก็ได้เสื้อหนาวมา ราคาอย่าให้บอกว่า 159$ เป็นเค้าเรียกว่า 3 in 1 คือมีเสื้อสองชั้น กันฝนกับลมนอก กับกันหนาวใน
สีก็ชอบดี จริงๆมีถูกกว่านิดๆแต่กันได้แต่น้ำ แล้วก็เรียบๆ ก็เลยตัดใจซื้อตัวแพง ดีอย่างที่มีบริการส่งที่ Prep เลย ไม่เสียตัวเพิ่มแถมได้ Tax 5% คืนอีก
แปลกดี เพื่อนอีกคนจะเอาบ้าง ดันเสียตังค่าส่ง ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
แล้วก็ได้เสื้อแขนยาวมาตัว เพิ่งนึกออกว่าไม่มี กับรองเท้ากันน้ำที่เค้าแนะนำอีกคู่ ราคาก็พอสมควร

เย็นๆ ไปบ้านครูสอนคอม Abby ไปส่งเค้าที่จะไปสอนต่อที่อื่น
ไปกิน เล่นบอล วอลเลย์ ฟริสบี้ ว่ายน้ำ ต่อเพลง พักผ่อน
ท้ายสุดก็เอาของฝากให้เค้า บอกลาเป็นพิธี แล้วเดินทางกลับ
ขากลับ มืด เล่นไพ่ไม่ได้ เลยเปิดเพลงฟัง แล้วก็นั่งต่อเพลง อีกกลุ่มก็ Gossip ไป มีคนนึงขนาด Gossip ตัวเองเฉย แบบว่าหาเรื่องคุย
ก่อนกลับแวะ 7-11 ที่เข้าครั้งแรก เพิ่งรู้ว่าเซเว่นเค้าทำปั๊มน้ำมันด้วย ของก็ดูแปลกตาดี

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

จิปาถะ
*สั่งคอมมาแล้ว รอส่งอยู่ ถ้าได้มาจะเล่น O2mania ซะที
*จะจบโปรแกรมแล้ว ดีใจดีเปล่าไม่รู้ ต้องจากเพื่อนใหม่ที่ร่วมเรียยนกันกว่า 2 เดือน เศร้าๆนะ แต่เดี๋ยวคงได้เจอกันอีก
*ที่นี่มีสิ่งที่เรียกว่า Yearbook แปลเป็นไทยก็ประมาณหนังสือรุ่น แต่เป็นของ Thai scholar
ของเราก็ได้งาน Diary เล่าอะไรพวกนี้ ยังไม่ได้เริ่มเขียนเลย งานยังเยอะอยู่ (แต่ทำไมมีเวลามาเขียนบลอกไม่รู้เนอะ)

--- สืบเนื่องมาจากมีใครบางคนอยากให้เราเขียนเป็นภาษาอังกฤษ ฉะนั้นเราก็จะเขียนภาษาไทยให้เค้าผิดหวัง ---
แล้วก็ไม่ต้องมาบอกว่ามันพิมพ์ ไม่ใช่เขียน อะไรทำนองนั้น ... เข้้าเรื่องแล้วกัน

สืบเนื่องจากวันเสาร์ 4-5 นี้มีงาน Huggin hospital fair
ไม่ใช่งานบนริจาคเลือด งานขายวัคซีน หรือผ่าตัดฟรีอะไร มันเป็นตลาดนัดที่หาเงินเข้าโรงพยาบาล
แน่นอนว่า ราคาถูก ถูกจนคนที่ไม่ค่อยซื้อของอย่างเราตัดใจหยิบ ถึงจะเป็นมือ 2 หรืออะไรก็ตาม สภาพดีก็ได้อยู่
ถูกขนาดคูณ 33 แล้วยังราคาถูกกว่าไทย

อย่างแจ๊กเกต 4 เหรียญ เสื้อหนาว 5 เหรียญ ถุงมือกันหนาว 3 เหรียญ ไพ่สองกล่องลายน่ารัก 1 เหรียญ สูท 10 เหรียญได้
ซื้อหมดยกเว้นสูท เพราไม่รู้จะเอามาทำไม ถึงเพื่อนบางคนจะเหมามาก็เหอะ
เสื้อหนาว ไหมพรม รองเท้า เนคไท กางเกง มีหมด ส่วนเสื้อผ้าผู้หญิงไม่ได้ไปดู แต่เห็นซุ้มใหญ่เหมือนกัน
เครื่องตกแต่ง Handcraft ก็โผล่มา ไม่ได้ไปดูเช่นเคย

ของอื่นๆที่คิดว่าในบ้านน่าจะมี ก็มีขายหมด หนังสือ โต๊ะ โคมไฟ เก้าอีี้ มีด เครื่องครัว โปสการ์ด เครื่องกีฬา ของเล่น ตุ๊กตา
ที่ดูเวอร์ๆหน่อยก็มีพวกสกี จักรยาน จอคอม วีดีโอ รูปใหญ่ๆ แต่ที่ช๊อคสุดคือ เค้าเอาเรือมาตั้งขายด้วยแฮะ
รู้สึกว่าแถวๆนี้เค้าจะนิยมใช้เรือ มีเลคใหญ่ๆให้ใช้งาน โฮสที่เราไปมาก็มี Kayak ตั้ง 3 ลำแน่ะ

ชอปเสร็จก็ไปต่อที่อาหาร มีไอศกรีม น้ำ ข้าวโพดคั่่ว อะไรที่คล้ายๆโรตี
ข้างๆก็มีซุ้มเกม ตกปลาแลกตุ๊กตา ปาเป้า ซุ้มก็ออกแนวฝรั่งเค้า มีแสง สี เสียง เหมือนที่ดูในหนัง
ที่เด่นสุดเห็นจะเป็นเครื่องเล่น มีชิงช้าสวรรค์ที่เอาขาห้อยลงมาแล้วก็ไม่มีกล่อง มีแต่เก้าอี้กับสายรัด หวาดเสียวไปอีกแบบ
มีแอปเปิ้ลหมุนๆ เก้าอี้เหวี่ยงๆ ของหลอกเด็กเล็กๆที่ไม่ได้เข้าไป จริงๆแล้วก็ไม่ได้เล่นสักอย่างหรอก
และก็ที่แปลกๆอีกอย่าง คือมีบริการขี่ม้า ม้าที่ไม่ใช่ม้าหมุน ม้าที่ไม่ใช่ม้านาว หรือม้าแลงปอ 3 $ ราคาเท่าไทยเลย

ที่ประทับใจสุดงานนี้คือ ตอนก่อนเก็บงาน เค้าจะแบบว่าขี้เกียจเก็บของกลับบ้าน
น่าจะเดาออกว่า ... หยิบทุกอย่างได้ฟรี เย้ ...
คราวนี้หละได้เห็นฝรั่งมุง จ้วงๆกันไป หิ้วถุงหิ้วกล่องมากวาดโดยเฉพาะ
เราก็ได้ร่วมเหตุการณ์เช่นกัน ก็แจมกันไป ของที่เหลือก็ดีบ้าง เน่าบ้าง ตาดีได้ ตาร้ายช่างมัน หยิบไปก่อน แยกทีหลัง
ได้กระเป๋า กับเสื้อพอประมาณ มีตุ๊กตาสีฟ้ามาอีกตัว ส่วนเพื่อนๆก็ใช้เวลาที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด หยิบแหลก
เอากล่องมาคนละใบสองใบ อะไรดูดีก็ใส่กล่องหมด ใช้ได้หรือเปล่าไม่รู้ ขนาดกรอบรูปที่ใหญ่กว่าประตูห้องยังเอามา
ก็มีความสุขกันไป ของฟรีซะอย่าง

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
วันที่ 5 ก็มีอะไรทำต่อ เตรียมตัวกับใจแล้วสะพายเป้ ออกเดินทาง
ไปไหนหรอ ไปปีนเขา แน่นอนว่า...เขาลูกเดิมกับที่เคยไปกับโฮส

ถึงที่จอดรถที่เดิม ก็ออกเดินทางกับเพื่อนร่วมทางใหม่ๆ
ไม่รู้จะรีบไปทำไม เพราะเคยมาแล้ว ก็เลยเดินช้าๆ หากลุ่มเพื่อนคุย
กลุ่มแรกๆพวกอารมณ์ร้อน ก็เดินปรู๊ดหายไปจากสายตา มีคนนึงบอกว่าถ้าไปคนแรกแล้วจะได้รูปวิวที่ไม่มีคน ก็ปล่อยเค้าไป
เดินไปเรื่อยๆสักพักก็เจอกลุ่ม Jeep Toy ก็เกาะๆกันไป ถ้าอยากอ่านอีกมุมหนึ่งก็ไปอ่านของเพื่อนเราได้
* jeep4wd & chocoluffy * (ขออนุญาตโฆษณานะ)
มาเดินกันต่อ เดินไปเรื่อยๆ คุยๆๆๆๆ ร้องเพลงนิดๆ ช่วยๆกันขึ้นเขา สนุกสนานดี
ได้เป็นไม้เท้าให้กับเพื่อนด้วย เพราะบางจุดชันมาก เลยช่วยๆกันลากขึ้นไป
ได้เป็นนาวิเกเตอร์ เพราะเพื่อนๆรู้สึกว่าไม่เห็นกลุ่มหน้าแล้วกลัวหลง เราก็เลยบอกให้ตามต้นไม้ที่ทาสีฟ้าไป ฮือฮากันใหญ่ เพราะถ้าเราไม่บอกก็ไม่่มีใครเห็น
คุยสนุกเพราะว่าได้คุยกับเพื่อนที่ไม่ใช่สวนกุหลาบ ไม่ใช่ Roommate ไม่ใช่ขาไพ่ ไม่ใช่เพื่อนในชั้นเรียน
เป็นเพื่อนที่เจอกันบ่อยๆ แต่ไม่ค่อยได้คุยกันมาก ก็เลยได้เห็นมุมใหม่ๆ ทีเราไม่ค่อยได้เห็น

ถึงยอดเขาเดิมๆ แต่บรรยากาศวุ่นวายกว่าเยอะ
ถ่ายรูปรวมกันไม่ต่ำกว่า 300 ได้ รัวกล้องเป็นว่าเล่น มีคนเอาธงชาติขึ้นไป แต่ไม่ได้เอาไปปักเหมือนดาวอังคาร เอาไปให้มันติดกล้องเท่ๆ
ตรงกลางมีกองหินคล้ายๆห้อง สูงนิดๆ ขึ้นไปยืนถ่ายรูปนึง เพราะมันเป็นจุดที่สูงที่สุดในละแวกนั้น
ไอเดียดีๆ ก็ถ่ายแนวนอนกับก้อนหินให้เหมือนปีนเขาขึ้น เนียนใช้ได้
ถ่ายรูปหมู่อีกแล้ว อยู่ข้างหลังอีกแล้ว ติดแต่หัวอีกแล้ว ใครบอกว่าตัวสูงแล้วจะดี
หลังจากอู้สักพัก ก็เริ่มเดินกลับ ไปชิมบลูเบอร์รี่สดเช่นเคย แล้วก็เดินกลับอีกทางเช่นเดิม กับเพื่อนร่วมทางกลุ่มเดิมอย่างเก่า
คราวนี้เป็นบรรยากาศตู้เพลง เดินไปร้องเพลงไปเกือบตลอดทาง ชอบมากมายเพราะทางเรียบๆ บรรยากาศดีๆ กับเพื่อนดีๆ
เดินลื่นกันบ้างพอเป็นพิธี ก็เป็นสีสันกันไป
ทางไกลก็สั้นได้ด้วยเสียงดนตรี ไม่นานก็ถึงตีนเขา กินถั่วลิสงคล้ายๆหมั่นลี้หม่ง ขึ้นรถกลับ
*** ภาพเก่า ความทรงจำใหม่ ***

พูดๆไปแล้วรู้สึกว่า ทำไมเราถึงไม่ได้คุยกันบ่อยนะทั้งๆที่เจอกันทุกวัน
ลองคิดดูอาจเป็นเพราะเจอกันทุกวัน เลยเห็นหน้ากันบ่อยๆตอนเดินผ่าน เลยรู้สึกว่าอยู่ใกล้กัน รู้จักกัน ทักทายกัน แต่ไม่สนิทกันมาก
อย่างที่เค้าว่ากันไว้ ว่าคนเราจะเห็นคุณค่าที่แท้จริง เมื่อเราเสียสิ่งนั้นไป
ยังไม่ถึงเวลานั้นคงไม่รู้หรอก ตอนนี้เรามีเพื่อนรอบๆ มีพี่ๆที่ใจดี มีอาจารย์ที่น่ารัก มีความทรงจำดีๆอยู่

ช่วงเวลาของชีวิตที่นี่ จากที่เคยนับเพิ่มขึ้นตามวัน เริ่มเดินถอยหลังสู่วันลาจาก...ที่ไม่ถึงเดือนข้างหน้า
จะว่าน้อยก็ได้ที่เรารู้จักกัน เกือบ 2 เดือนที่ได้มาใช้ชีวิตทุกวันด้วยกันในโลกใบใหม่
เกาะกลุ่มกันมาตั้งแต่เครื่องบิน เข้าหอพัก เรียนหนังสือ ร้องเพลง เล่นละคร ไปเที่ยว ทำการบ้าน ซื้อของ กินไอศกรีม
อยู่ว่างๆก็มาเจอกัน เดินผ่านก็ทักทาย กินข้าวก็คุยเรื่องทั่วไป เล่นกีฬาก็เฮฮา เข้าเรียนก็ช่วยๆกันปลุก ซักผ้าก็ช่วยกันยก ลืมของก็หยิบมาให้ ว่างมากก็มาเล่นไฟ่

ไม่น่าเชื่อว่าทั้งหมดนี่จะเกิดขึ้นภายในเวลาแค่เดือนกว่าๆ เวลาไม่ได้ผ่านไปเร็ว และก็ไม่ได้ช้า
รู้สึกว่าทุกวันต้องมีอะไรทำ ทุกวันต้องเจอกัน ทุกวันต้องมีเรื่องให้หัวเราะ ทุกวันก็ยังมีทุกคนอยู่ ทุุกวันยังมีความสุข
ไม่ได้เสียดายเวลาที่ผ่านไปเพราะเราใช้มันแล้ว ไม่ได้เสียดายกับเวลาที่เหลืออยู่เพราะงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
ที่เหลือก็แค่ปล่อยทุกอย่างไปตามกาลเวลา แล้วก็เดินไปกับมัน ...
-------------------------------------------------
ขอโทษทีที่เขียนยาวมาก หรือถ้าใครชอบอ่านเยอะๆก็ยินดีด้วย
ตอนนี้ก็เหนื่อยขึ้นนิด มีคนจากที่อื่นๆมาให้ข้อมูลทุกวัน ได้ทั้งเนื้อหา ได้ทั้งภาษา ได้ใบปลิวมาอีกโหล ช่วงนี้คงต้องเลือกที่เรียนจริงๆจังแล้วหละ
ตัวเองก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละนิด ไม่รู้ว่าดีขึ้นหรือเปล่า แต่เดี๋ยวก็ผ่านไปได้แหละน่า เจออะไรมาเยอะแยะแล้วนี่
เคยคิดจะเล่าถึงเพื่อนๆที่นี่ แต่ไม่ได้ใส่สักทีเพราะใส่อย่างอื่นก็เต็มแล้ว วันหลังคงได้มาอ่านกัน

Brewster Academy Season 2
ไม่ใช่รายการร้องเพลงโหวตออกอะไรนั่นหรอก
คือตอนนี้การเรียนเข้่าสู่ช่วงที่ 2 หรือเรียกว่าช่วงท้ายของ Summer ก็ได้

เป็นช่วงที่เรียกได้ว่า Summer จริงๆ เพราะอากาศร้อน ร้อนไม่มากมาย แต่ก็คงร้อนกว่าวันแรกๆเยอะ พัดลมเริ่มได้ยืดเส้นยืดสาย จากที่เคยยืนเหงามาเป็นเดือน เสื้อหนาวที่เคยใส่ไปเรียนช่วงแรกๆ ตอนนี้ก็ได้เอาไปซักสักที เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย... แต่เรื่องสุขภาพก็ยังดีอยู่ แค่ปวดศอกขวา เจ็บเข่าซ้าย นิ้วโป้งซ้ายแตกเกือบครึ่ง ก็ยังดี ถ้าเทียบกับการเป็นหวัดนอนซม หรือคิ้วแตกเลือดอาบ อย่างเพื่อนบางคน แปลกดี พึ่งจะเห็นว่านิ้วโป้งซ้ายใช้งานทั้งวัน ใส่เสื้อ แปรงฟัน ถือของ เปิดประตู อะไรก็ตามก็ใช้นิ้วโป้งซ้ายทั้งนั้น ที่รู้ก็เพราะว่าทำอะไรก็เจ็บนิ้วไปหมด ยิ่งตอนถือผ้า ด้ายก็ไปติดซอกที่แตกอยู่แล้วก็ไปดึงเล็บให้มันเจ็บ นึกถึงเพลงของ B5 ที่ว่าเราจะไม่รู้ค่าของสิ่งๆนั้น เมื่อเราเสียมันไป ตอนนี้ตารางก็เปลี่ยนเกือบหมด ยกเว้นข้าวเข้ากับเวลาเข้าหอ
มีวิชา SAT, TOEFL, Writing, College Essay, College Class, Writing reference
ดูก็รู้ว่าเป็นช่วงที่เรียกว่าเตรียมสอบก็ได้ เริ่มต้องเตรียมตัวเข้า Unversity ที่เค้าเรียกกันว่า College
ได้ชีทกับแฟ้มมาเป็นปึกเช่นเคย วิชาการล้วนๆ

เรื่องภาษา ตอนนี้มีกฏอัยการศึก ให้พูดอังกฤษ 8.00-15.00 20.00-22.00 ทุกวันเรียน
ก็ดีนะ ได้คิดได้อะไรบ้าง ถ้าแต่ก่อนก็คงพูดแต่ในคาบ กับพูดกับฝรั่งข้างนอก
ส่วนใครพูดไทย ก็มีบทลงโทษ ให้ใส่ชุดผีเรียนวันนึง น่าสนใจดีแต่ไม่เอาหรอก ท่าทางจะร้อน

เรื่องอื่นๆก็ถือว่าเปลี่ยนไปเยอะ
กลุ่มเดิมก็ยุบเเหลือ 3 จาก 4 กลุ่ม Discussion group ก็เป็น 7 จาก 6 เพราะมีคนมาเพิ่ม พวกที่ไปแข่งโอลิมปิกแล้วมาทีหลัง
มีกลุ่ม College รวมๆวิชาที่คล้่ายๆกัน แต่เราที่เป็น Mathematics โดนจับไปกลุ่มจับฉ่ายซะงั้น มีปิโตร บริหาร ชีวะโผล่มาด้วย
มีคนที่หลงทาง คิดผิด หลวมตัวมาเรียน Math คนนึง แต่เค้าไปทาง Applied ก็ดีอย่างน้อยก็ไม่เป็นพวกชนกลุ่มน้อย
มีกลุ่มเรียน College Essay ที่จัดตามตัวอักษรเฉย แบ่ง 2 กลุ่ม

ช่วงนี้ก็เริ่มวุ่นๆ ต้องหา College มาใส่หัว เริ่มดูๆใบสมัคร เตรียมสอบ SAT TOEFL เดือนหน้า
และที่สำคัญ...เริ่มนับถอยหลังที่จะจบ Summer program
เวลาก็ยังผ่านไปเร็วเหมือนเดิม รู้สึกได้ว่าเพิ่งลงเครื่องมาไม่กี่วัน
บรรยากาศที่สนามบินก็ยังอยู่ เพื่อนๆที่นี่ก็รู้จักกันได้ไม่นานมาก แต่ก็นานพอที่จะคุยกันได้
... เรื่องนั้นไว้ก่อน อนาคตยังไงมันก็ต้องมา ใช้เวลาที่มีอยู่ก่อนดีกว่า
ยังมีอะไรที่ยังไม่ได้ทำ ยังไม่เรียบร้อย ยังไม่ได้เริ่ม และยังไม่คิดจะทำอีกหลายอย่าง
การบ้านเยอะ นอนดึกขึ้นนิดหน่อย แต่ก็ยังเอื่อยๆเหมือนเดิม อย่างตอนนี้ยังอุคส่าห์มีเวลามาเขียนอะไรให้อ่านได้เลย

เรื่องงานพิเศษๆก็มีงานขายของถูก Huggin hospital fair ที่จะมีวันศุกร์ ผ้านวม 3$ จักรยาน 10 $ น่าสนใจดี คงได้อะไรติดไม้ติดมือมาบ้าง
เดี๋ยวก็จะมี Special Halloween, College visit, Bowling, Hiking ไปปีนเขา

ภายนอก ก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรหรอก อาจจะยังไม่ชินกับการอยู่โรงเรียนสหมั้ง เลยรู้สึกเหมือนตะกุกตะกักนิดหน่อย
ภายใน ก็เปลี่ยนไปเยอะ แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนขนาดเป็นอีกคนหรอก เริ่มรู้สึกถึงอะไรที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกเดือนข้างหน้า
ก็ไม่ได้กลัวหรืออะไรมากมาย เรียนรู้จากรุ่นพี่มาเยอะพอสมควร ก็คงไม่ได้ไปตะเกียกตะกายมาก ถึงจะไปคนเดียวก็เถอะ
ได้อ่านบล๊อกเพื่อน ได้เห็นมุมใหม่ๆนอกจากที่เจอกันอยู่ทุกวัน แล้วเริ่มหันมามองตัวเองที่ยังคงทำอะไรเหมือนๆเดิม
อย่างที่มีคนบอกไว้ว่า คนเรากลัวความเปลี่ยนแปลง

ไปๆมาๆก็รู้สึกเหมือนพูดวนอยู่ที่เดิม
เพราะยังคงมีความสุขกับชีวิตที่ยังมีเพื่อนๆอยู่มั้ง เลยยังไม่รู้สึกอะไรมาก
ยังมีภาพดีๆที่อยู่ด้วยกัน มีเสียงหัวเราะรอบๆ ไม่รู้ว่าวันที่ต้องจากกันจะรู้สึกขนาดไหน...อย่างน้อยก็คงเสียดายหละ
คงเหมือนๆตอนวันจากเหย้า...

อย่างที่บอกว่าการบ้านเยอะ ไปปั่่นต่อแล้วหละ

วันนี้ฝนตก ไหลลงที่ Boston
กางร่มแทบไม่ทัน ก็เปียกกันเป็นแถว
เมื่อกลางวันเมื่อกี้ ท้องฟ้ายังคงใสแจ๋ว แดดเข้าตา

เดินอยู่ 8 คน ค้นเมืองที่ Boston
Scaventure Hunt เดินสามชั่วโมงกว่า
ถ่ายรูปกับเป็ด เสร็จแล้วพวกเราก็มุ่งหน้า เดินเข้าห้าง ไปดูของแพง

---------------------------------------------------------------

ไม่มีอะไรมากมายหรอก อาการปกติอยู่ ก็แค่เจอฝนแล้วเพลงนี้ก็ผ่านเข้าหัว
เลยมาใส่เล่น แล้วก็เล่าว่าวันที่ 28 ไป Boston มา

แก๊งเสื้อเหลือง (ใส่เสื้อแบบเดียวกันทั้งหมด) ออกเดินทางด้วยรถแดงคันเดิม สู่เมือง Boston เน้นคำว่าเมือง เพราะมันเมืองจริงๆ
นั่งรถไฟใต้ดินราคาเที่ยวละ 2$ แบบ ... ทรุดโทรม (หาคำที่แย่กว่านี้ไม่ได้) เหมือนกับตึกร้างใต้ดิน (มีรูปภาพปลากรอบ เอ้ย! ประกอบ)

ถึงที่ ออกจากสถานี รู้สึกเหมือนเด็กต่างจังหวัดเข้ากรุงเทพ เห็นเมืองครั้งแรกในรอบ 1 เดือน
ตึกโตๆ คนเกลื่อนกลาด ร้านอะไรไม่รู้เกะกะ รถยั้วเยี้ย
มีสวนสาธารณะตรงกลาง ก็เริ่มที่นั่นแล้วก็ออกเดินทาง ตามหาหัวใจ ... ไม่สิ ตามหาสถานที่ในตำนาน ... เกินไป สถานที่ที่กำหนดไว้
โดยที่เราต้องถ่ายรูปทั้งกลุ่ม Discussion Group มี Beer Book Gift Gim First Oat Prae Seth & Mccaila ก็เป็นรูปแนวๆ(ติงต๊องนั่นเอง)
มีโบสถ์ อนุสาวรีย์ บ้าน พวกที่สำคัญ รวมทั้งถ่ายรูปกับเป็ดด้วยแหละ เป็นเป็ดที่ดัง(เค้าว่างั้น)
ชื่อ Jack Kack Lack Mack Nack Ouack Pack & Quack เดินตามแม่มาเที่ยว Boston (มีรูปประกอบ)

เดินไปแรกๆ ฝนตก ตกซะ 5 นาทีให้เราได้ฝึกใช้ร่ม แล้วก็หยุดพร้อมแดดออก
แล้วก็ตกอีกแป๊บ อะไรไม่รู้ ตอนหลังสุดมียืนเก๊กถ่ายรูป แล้วมือว่างๆก็เลยเอาร่มออกมากางเล่น กางปุ๊บ ฝนมาปั๊บ โชคดีไป

ถ่ายครบก็ไปห้างที่ไม่รู้ชื่อ ไปเดินดูราคาแล้วก็ผ่านเลยไป ไม่ค่อยอยากคูณ 33 เท่าไร
แวะร้านหนังสือ เพิ่งรู้ว่า Su Doku ดังขนาดมีชั้นเป็นของตัวเอง หนังสือเพียบ ไม่แพงนะถ้าคูณเป็นเงินไทย แต่ไม่ซื้อเพราะคงไม่มีเวลาเล่น
ไปแวะดูการ์ตูน เล่มละ 8$ + ใครอยากได้อะไรลองถามดูก็ได้ แต่คงไม่คุ้มเท่าไร การ์ตูนแปลกๆก็มี
ไปที่รวมพล ฝนตกหนัก เลยเพิ่มเงิน 2$ ซื้อตัวไปโผล่ที่รวมเลย ไม่ต้องเดินตากฝน...ตัวเปียกฝน เธอก็ยังสวยดี ... เอ้ย! เพลงเฉยเลย

ขากลับนี่พิเศษหน่อย นั่งรถไฟมาลงที่จอดรถ แล้วก็ ... กินอาหารไทย
เลือกวันพุธมั้ง มีกระเพราะไก่กรอบ คั่วไก่ คะน้า สุกี้ ไข่เยี่ยวม้า ฯลฯ
เรากินกระเพราะไก่กรอบ รสชาติไม่ต้องบอก อร่อยแบบไทยๆเลย แต่กินไม่หมด กล่องใหญ่มากๆ
เป็นอาหารไทยครั้งแรก ถ้าไม่นับครัวไทยที่มีแต่ไก่กระเทียม ไข่เจียว ปลาหมึกกระเทียม
ก็ไม่ได้อาลัยอาวรณ์กับอาหารไทยมากมาย แต่ก็ทำให้รู้ว่าอาหารไทยอร่อยกว่าเยอะ

Trip นี้สนุกมาก ได้เดินเที่ยวที่ใหม่ๆ ได้เปิดโลก เปิดหู เปิดตา เปิดใจ เปิดประตู เปิดฝาขวด ฯลฯ
ได้รู้ว่า USA ก็มีที่อื่นนอกจากสนามบิน ป่า และ Brewster Academy

---------------------------------------------------------

ย้อนไปวันที่ 27 ได้เอาชุดสูทมาใส่ครั้งแรก
แน่นอนว่าไม่ได้ใส่เรียน ตอนเช้าก็มี Spirit Day ใส่เสื้อเหมือน TA ก็มีฝาแฝดเป็นแถว
ตกเย็น อากาศกำลังดี บรรยากาศยามเย็นก็เริ่มงาน Mock Wedding

อ่านไม่ผิดหรอก ก็งานแต่งนั่นแหละ เอา TS มาคู่นึง มาแต่งงานเล่นๆ ในพิธีจริงๆ ผู้โชคดีก็เป็น ต่อ กับ ตอย
มีคนอื่นเป็นพ่อแม่กับเพื่อนเจ้าบ่าว สาวถือดอกไม้ หนุ่มถือแหวน ท่ามกลางผู้ร่วมงานในสูทกับชุดราตรี
แน่นอนว่าผุ้หญิงก็แข่งกันอลังการงานสร้าง แต่งหน้าอะไรมาพร้อมถึงงานจะจัดกันเองก็เถอะ แบบว่าไม่น้อยหน้ากัน
ส่วนผู้ชายก็ไม่มีอะไรมาก เชิ้ต ไท สูท จบ บางคนมีแว่นดำมาเสริมบารมีคนขายลอตเตอรี่กับบอดี้การ์ด
ถ่ายรูปทีนี่อย่างเท่ แต่ก็แลกกับหยาดเหงื่อจากความร้อน

พิธีก็เริ่มแบบทางการ มีนักบวชมาร่วมจริงๆด้วย มีคนเล่น Piano Canon ประกอบ
ไม่ใช่โบสถ์ แต่จำลองมาคล้ายๆ บรรยากาศใช่เลย
งานเริ่ม ก็มีเดินโชว์ตัว แล้วก็มีพูดๆๆ แล้วก็แลกแหวน ตอนจบที่รู้ๆกัน ก็เปลี่ยนเป็น shake hand แทน ดูดีไปอีกแบบ
ออกมาขึ้นรถที่แต่งซะเหมือนงานจริง มีกระป๋องห้อยหลัง พ่นสีรถประมาณว่า old man deaf

จบงานแต่งานไม่จบ มีพิธีต่อที่โรงอาหาร ไปเต้นรำ เพื่อนเจ้าบ่าวพูด แล้วก็ตัดเค้ก
ฮานิดนึงเพราะเจ้าสาวทรยศ เอาเค้กป้ายหน้า เจ้าบ่าวเลยหน้าหวานเชียว
หลังๆคนอื่นก็เล่นป้ายเพื่อนกันไป เละเป็นแถบๆ

จบพิธีการ ก็มาถึงงานรื่นเริง ก็คือเต้นนั่นแหละ เพลงแรกก็เต้นรำอยู่ เพลงเบาๆ
หลังๆเป็น Dance เฉย เลยมีล้อมวงเต้นกันทั้งหมด TA ก็มาร่วมด้วย คนไม่เต้นก็นั่งฮาไป
สูทเริ่มเกะกะ ก็ถอดไว้ข้างๆ สีดำในงานก็กลายเป็นสีขาว
จบงาน กะว่าจะใส่สูทเล่นไพ่ แต่คงไม่ดีก็เลยเปลี่ยนชุดไป

สรุป งานสนุก จริงๆเราว่าสนุกทุกงานนั่น แต่งานนี้ออก Hiso หรูๆ ทางการนิดนึง
ก็เหมือนเดิม เห็นอะไรมากขึ้น เห็นว่าโลกกว้างขึ้น เห็นเพื่อนๆ เห็นตัวเอง

วันที่ 20 ไปดูแฮร์รี่ 5 มา

ก็เหมือนเดิม นั่งรถโรงเรียน ชมวิว คุยกันไป เล่นไพ่ แล้วก็เข้าโรงหนังเดิม

เข้าไปรอๆๆๆ รู้สึกเหมือนยึดโีรงหนังเพราะมาก่อนซะเป็นชั่วโมง ก็นั่งคุยกันไป เล่นไพ่รอ

หนังมา เหมือนเดิม เบลอๆ มึนๆ ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง เพื่อนบอกว่าเป็นสำเนียง British รู้สึกว่าเรื่อง Ratatouilee จะดูง่ายกว่า

ดูๆไป ก็น่าเบื่อนิดๆเพราะไม่ค่อยรู้เรื่อง หนังสือก็ลืมหมด ที่คิดว่าดีก็ฉากตอนสู้ตอนจบเนี่ยแหละ

Sirius Black ตายง่ายกว่าในหนังสืออีก โดนคาถา แล้วก็ลอยหายเลย ไม่ถึง 10 วิ

ก็โอเค ไม่มีอะไรมาก สนุกดี อย่างน้อยก็รู้ว่าเท่าที่เรียนมายังไม่พอ

นั่งรถกลับ นั่งคุย ถึงที่หมาย นอน ชีวิตก็ยังสุขสบายดีอยู่

-----------------------------------------------------------

อีกวันไป Host Family นามว่า Patrick & Kris Apfeld ไปอยู่เสาร์ อาทิตย์ กับกิมอีกคน

นั่งรถไปเกือบ 20 นาที ก็ไม่ไกลมากหรอก เพราะเค้าไปไปรษณีย์รับ Harry 7 15 นาทีได้

บ้านเค้าก็ไม่ไกลมาก เดินไปยังได้ เป็นบ้านไม้สึขาว 2.5 ชั้น

เค้าเล่าว่ามาจาก Tennacee (เขียนไม่ถูก) มาปีกว่าๆเอง รู้สึกว่าจะเป็นโฮสปีที่ 2

Host ก็ใจดี คุณพ่อตลกดี เค้ามีลูก 3 คน ผู้หญืงก็นั่งอ่านแฮรรี่ 7

อีก 2 คนก็มานั่งเล่น มาอะไรเป็นเพื่อนเรา ไปตบปิงปอง เล่น Yahtzee เล่นโต๊ะบอล

ไปถึงปุ๊บเค้าก็พาไปปั่นจักรยานรอบๆเมือง ชมวิว ไปชายหาดที่ใหญ่กว่าที่ Brewster แล้วก็ปั่นกลับ

กินข้าวเที่ยงแบบ Ameircan(เค้าว่างั้น) ก็มีขนมปัง ผัก เนื้อ ครีม อะไรก็ตาม ยัดลง Sandwich แล้วก็จบ มีผลไม้กับขนมกรอบๆ

นั่งกินกลางแดดที่ไม่ร้อน เพราะลมเย็น อากาศดี

สักพักเค้าก็พาไป Hiking หรือก็คือเดินขึ้นเขา

ก็เดินดุ่ยๆๆ ไปถึงยอด ไม่เหนื่อยมากถ้าเทียบกับเขาชนไก่ ไปเจอเอกับเบียร์ที่บนๆ มากับอีกโฮสนึง

ลืมเอากล้องไป ไม่เป็นไร ยืนชมวิวไปเรื่อยๆ เอกับโฮสมีรูปถ่ายมา

ลมเย็นๆ แดดร่ม วิวสวยด้วยภูเขาล้อมรอบ กับ lake ใหญ่ๆตรงกลาง ที่มีเกาะเล็กเกาะน้อย เห็นบ้านเรือนที่ไม่เคยเห็นในไทย เพราะมีแต่ป่า

ยืนคนเดียว คิดอะไรหลายๆอย่างไปเรื่อยๆ ก็มีความสุขดี ถึงจะไม่มีเพื่อน หรือใครๆ อยู่ข้างๆก็เหอะ

คิดถึงตอนที่เดินขึ้นเขาแล้วคุยกับเพื่อน คิดถึงตอนที่ใส่ชุดเขียวๆ แล้วขึ้นไปตีระฆัง

ชมวิวสวยๆ ไปเรื่อยๆ ก็ถึงเวลากลับ ไปเด็ดบลูเบอร์รี่กิน ต้นเล็กๆเท่าพริกแต่ขึ้นกลางเขา น่าจะไม่มีพิษ เพราะไม่งั้นคงไม่ได้มาเล่าให้ฟัง

เดินกลับ ชมไมไปเรื่อยๆ บรรยากาศไม่ต่างจากไทยมาก เพราะมีแต่ต้นไม้ หิน กับ น้ำ

ขากลับแวะกินไอศกรีีม ที่นี่ขนาดเล็กเค้าเท่าใหญ่ Dairy queen ได้ โคนก็คูณสอง ราคา 2-3 เหรียญได้ รสชาติก็อร่อย

กินข้าวเย็นที่ชื่ิอ Tartulla มั้ง เหมือนโรตีที่ใส่เครื่องไป

ดูหนังอะไรหน่อยก็ขึ้นไปนอน ห้องนอนลูกเค้าก็แบบอเมริกัน มีโปสเตอร์แปะ มีของเล่นเยอะแยะ เตียงเล็กๆ ห้องเล็ก หลับสบาย

ตื่นเช้ามาก็กินข้าว แล้วก็ไป Kayaking พายเรือครั้งแรก แบกเรือขึ้นลง ชมวิวเรื่อยๆ

พายไปมาติดกิ่งไม้ ดูตลกดี เลยได้รูปมาประดับ โฮสเค้าถ่ายให้

กลับไป แล้วก็ไปเดิน Downtown ซื้อไอศกรีมกิน เดินเล่น แล้วก็กลับไปดูทีวีแป๊บ แล้วก็กลับไป Brewster

Host family เค้าใจดีมาก พาไปเที่ยวเยอะดี เค้าก็คุยกับเราเรื่อยๆ ลูกเค้าก็เล่นกับเราได้ มีอะไรมาเล่าให้ฟัง

บรรยากาศครอบครัวมาก นั่งกินข้าวด้วยกัน คุยเรื่อง Harry 7 ว่าใครตาย นั่งเปิดหน้าสุดท้ายดู เฮฮาดี

ทุกอย่างดีหมด ใช่แล้วหละ ยกเว้นตัวเราเอง

รู้สึกว่าตัวเองเงียบมาก นั่งฟังเค้้าก็ไม่ได้หมด เริ่มกดดันนิดๆเพราะเพื่อนอีกคนพูดคล่องกว่าเยอะ

ก็หัวเราะ ตอบเค้าไปได้บ้าง แต่ยังรู้สึกขาดอะไรไปบางอย่าง

ไม่ใช่ว่าท้อ ไม่ใช่ว่าคิดถึงบ้าน ไม่ใช่ว่าทนไม่ได้

ก็แค่รู้สึกเหนื่อย รู้สึกโหวงเหวง คิดถึงเพื่อนๆ ที่อยู่ Brewster ที่ึคุยๆกัน

ก็เริ่มเห็นอะไร เห็นอนาคตที่จะต้องเจอ เห็นความเป็นอยู่ American แล้วก็เห็นตัวเองมากขึ้น อะไรๆเริ่มชัดขึ้น

ถึงรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร แต่อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้กับมัน เจอคราวหน้าจะได้ไม่โซเซมากเหมือนตอนนี้

ได้รูป ได้ประสบการณ์ ได้เรียนรู้ ได้อะไรมากมายใน 2 วัน

ครบรอบ 1 เดือนสำหรับชีวิตในต่างประเทศ
ชีวิตก็ยังราบเรียบดีอยู่ ต่างกับที่คิดไว้ตั้งเยอะ

เรียนเหนื่อยขึ้น การบ้านกองสูงยึ้น รู้จักเพื่อนดีขึ้น พูดอังกฤษมากขึ้น อากาศดีขึ้น(เย็นๆ ร้อนๆ ไม่หนาวเหมือนตอนแรกๆ)
เวลานอนน้อยลง กินข้าวน้อยลง(เริ่มชืน) ความขี้เกียจน้อยลง(มั้ง) กังวลน้อยลง(จาก 0.001 เป็น 0.0001)

ที่เราเห็นว่าอะไรๆไม่ค่อยลำบากเพราะยังไม่เจอปัญหาหละมั้ง ตั้งแต่มานี่ก็ใช้ชีวิตเรื่อยๆอยู่ อยู่กับเพื่อนๆรวม 47 คน
เรียนๆๆๆ เล่นกีฬาๆๆๆ เที่ยวๆๆๆๆ กินๆๆๆๆ นอนๆๆๆๆ วันๆก็ผ่านไปเรื่อยๆ ตามการบ้านและตารางเที่ยว

อีกเดือนกว่าๆก็ต้องไป Prep school แล้ว คงได้เจออะไรมากขึ้นหละมั้ง
ได้อยู่คนเดียว ท่ามกลางสังคมใหม่ กับภาษาที่ไม่คุ้นหูเท่าไร
ก็หวังว่าอะไรๆ จะต่างกับที่คิดเหมือนกัน ...

--------------------------------------------
ชีวิตในหอก็ราบเรียบดีอยู่
ห้องกว้างกำลัังดี มีเตียง โต๊ะ ลื้นชัก โคมไฟ มีเพื่อนร่วมห้องอีกคน

ปัญหาคือ ... เมื่อวาu roommate เค้าปวดท้อง ไปโรงพยาบาล แล้วปรากฎว่าเป็นโรคเกี่ยวกับไส้ตื่ง
ตอนนี้ผ่าตัดเรียบร้อย นอนพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล อีกวันสองวันก็กลับแล้ว แต่เค้าว่าไม่ได้เล่นกีฬาหนัักๆไปอีก 2-3 เดือน
เพื่อนๆก็พับนกไว้รอต้อนรับกลับ ก็มารวมๆไว้ในห้อง

ก็เลยกลายเป็นห้องเดี่ยวไป
พออยู่คนเดียวแล้วรู้สึกว่า .. มีเพื่อนอยู่ดีกว่ากันเยอะ
ไม่มีคนมาทำการบ้าน ปั่น Journal อยู่ข้าง ไม่มีใครให้รอเวลากินข้าว ไม่มีใครมาปลุกตอนเช้า ไม่มีเสียงเพลงดังมาจากโต๊ะข้างๆ ไม่มีใครเดินกลับห้องด้วยกัน
คิดๆถึงตอนที่ไป prep แล้วก็ ... ใจหายนิดๆ ว่าเราต้องมาเจออย่างนี้ทุกวัน
ห้องเดี่ยวที่เคยคิดว่าดี ตอนนี้คงได้รู้อะไรอย่างนึง
ก็อย่างที่เค้าว่ากัน ว่าเวลาเปลี่ยนอะไรได้หลายๆอย่าง

St. Paul's school - prep school in concord (some where in New Hampshire)

We go to that school because we will attend class and tour prep school exclude Brewster Academy.
The school is luxuriance with old brick building and large area. It seem school in movie. The chapel is very graceful and beautiful. I think
I will add photo later. The library has wireless. There is mini waterfall in garden.

The class, Advanced Mathematics, is about geometry; The inversion of point in circle. I study with Anak, an encyclopedist. It is new for
me !!! It is not hard(for me only?) to learn except new software, Cinderella, Ploting graph and calculate something.
I try to push some button and ask for help for my classmate. The class ends with a scary terribly graph with 7 circles, 4lines and 10 points
that my friends, A&Beer, will continue studying. it is fun for me (for me only?)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Life is Brewster is quite stable. Wake up >Eat >Learn >Recreation(sport) >Study hall >Sleep ..z..2..Z

Ratatouilee ? It is a animation moviea about a blue rat that can cook like professional and help a boy to recover his father restaurant. It is better if I can read English subtitle. So it is fun and free :D. I go to watch this movie instead of soccer because it is rainy day. I think this movie is not show in Thailand yet. The cinema is different from Thailand.It is small and so short that my head can hide a movie from behind person. The ticket costs 5.5$ but medium popcorn costs 6$ (her her). yesterday, 07/07/07, is a very beautiful date but I had class ... Art Science Com and Library Art - Play with color and paper like kindercarten. It is fun. Science - use Logger Pro, a tool that use to calculate velocity and collect data and transfer in Excel, and had experimant- drop a coffee filter and evaculate N from F[drag] = b v^n Com - design T-shirt, Wow! The problems is I am not good at Photoshop. I hope to get it back to Thailand (if it doesn't lost) Library - Listening how to search data... finish Anything else? Umm... I think there is something. I will tell if I remember it.

First, This is my dorm telephone number (603) 569 - seven - three - two - eight
I would stay at my dorm about 22.00-23.30 and always stay in my weekend. I have a thousand of program in my schdule such as
college visit, meet host family, bowling, Boston trip, ... I cannot guarantee that I can recieve your call in that time.

Next, I will tell about Brester Academy that I forgot to tell about 2 weeks because of homework, activities, my friends and my laziness.

- Campus -
There is Winnipesaukee lake with a 100-square-metres beach that I usually have a swim class. I can see mountain, sunshine and sky
from big field in school. Curriculum is great with many grass fields and trees.It's in a quiet small town that have ice-cream shop,
Rite-aid(like Lotus express), many gift shop, old railway, Citizen Bank, Dunkin Donuts, Bailey's Bubble ice-cream shop :P
and grocery. The campus is consist of health center, dinning hall, small libraly, dorm (some dorm is home!!!),
smith center with fitness and other that I have never gone. I think it is a great deal to start new life in USA.

- Dormitory -
I live in Sargent I with Kin. You can see my room in my photo gallery picasaweb.google.com/lemononmars . There are a bed,
a drawer, a cup board, a table, a lamp, LAN port and a telephone. We have Lounge or common room (public living room),
tiny bathroom and restroom. TS48 stay with us for helping in dorm and homework.

- Food -
Food is OK. Cereal, soft drink, fruit and salad are always prepared for every meal. Much food is fattening. I love dessert - cookies,
cakes jelly and chocolate - . I sometimes have rice but its taste is not delicious. Anyway, we had Thai bar yesterday that we
cooked Thai food by ourselves.

- Learning -
Ahhh, It is quite hard. I have writing, reading, listening and speaking, computer and culture classes everyday (and also have
homework everyday even weekend). The hardest class is culture because I get a lot of sheet and I have to write journal, like essay
+diary, at least 1 pages everyday. I don't study academics now. I have study hall in 2 hours that everyone must go to
library to finish their homework from sunday to thursday. There is Recreation class (sport class) about 2 hours to play
American sport such as speedball, capture the flag, dogdeball, kickball, wiffle, frisbee ultimate and swimming (O_o I don't like it).

- Activities -
I have to write about 4 pages if I want to write all of them. To make it easy, I will use a list.
6/14 - eat buffet at Red Apple Chinese Restaurant for my first day in USA
6/15 - Downtown tour
6/19 - Flat raising with Thai costume, Thai games, Thai songs, Thai dancing and Thai boxing
6/23 - Go to walmart (supermarket). Price is... (I thinl everyone knows) except electronic and pringle 1$.
6/30 - karaoke night in dinning hall !!! including Thai songs :)
7/4 - Independence day with parade and holiday
7/5 - firework at night (after study hall) & Pajamas day (wear pajamas in class)

Now I am at Brewster Academy, my summer program before I go to prep school.
Why don't I write in Thai? Because I am using MacBook and I don't install thai font yet.
So, it is better to practice english now, isn't it?

At Suwanapoom, that is the busiest time. The event was like Mel's departure but this is my turn.
I know that many people are there so I will skip that event :)

After getting in the gate, I went to wait for plane and it took off about 00.40 AM.
Living on a plane was usually on a seat. There was a personal entertainment that I can watch movies and
play games (there were Mario ,Dr.Mario, Pokemon and others).
I was in that plane for eighteen hours! It was so long. I had three meals which I didn't know it was breakfast, lunch, dinner or supper.
The plane arrived to New york about half six o'clock. The weather was cold even summer, about 15 'c.
I had to go to next plane in 12.22 AM, arrive to New Hamshire and go to Brewster Academy about 5.00 PM.
I had a buffet dinner at chinese restaurant (there was rice :D ) did anything in my dorm and finished that day.

You can see little picture at here(if I can post it).
Today I'm so tired.The other interested thing will be added next chance. See you next time.

PS:If you want to meet me on MSN, you should add your time by 13 and guess my free time.
PS2:This school is very large and very beautiful. PS3:You can see picture from " picasaweb.google.com/lemononmars "

เรื่อง VISA ที่คิดว่ายุ่งยาก แต่สงสัยเป้นกลุ่มละมั้ง เลยดูเหมือนไม่มีอะไร

กรอกรเอกสาร 3 ชุด รูป 2*2 นิ้ว เอกสาร กพ. จ่ายตัง 4256 บาท กับซื้อซอง 55 บาท

ตอนไปยื่นสัมภาษณ์ เค้าก็อ่านชื่อให้ฟัง ถามอายุ ถามว่าไปกี่ปี จบ... ก็ใช้ภาษาอังกฤษประมาณ ป.6

หลังจากทำวีซ่า ก็ไป MBK ไปกิน Swensen กันทั้งก๊วน  20 คน นั่งโต๊ะยาวที่เค้าเหมือนจะจัดมาให้เราโดยเฉพาะ

20 คน สั่ง 59 Chocolate กิน 19 คน มี 69Mango คนนึงแล้วบ่นไม่อร่อย จริงๆก็มีรูปอะ แต่คนถ่ายยังไม่เอามาลงก็รออีกนิด

ต่อจากนี้ก็คงไม่มีอะไรแล้ว ไปงานกพ. 3-5มิถุนา งานรุ่นพี่ 9 มิถุนา งานของโรงเรียนสักวัน งานละอ่อน(น่าจะ) 14มิถุนา วันที่อยู่ไทยวันสุดท้ายของปี แล้วก็บินปาย

พูดซะไปถึงนู่น อยากบอกว่าก็ยังไม่ได้ซื้ออะไรเลย นอกจากของฝากที่เป็นพวงกุญแจกะแม่เหล็ก - - เฮ้อ!

สำหรับวันที่ 14 ยังไม่มีแผนอะไร แต่ใครจะไปกับดรงเรียนก็รถออก 4 ทุ่ม แค่นี้หละครับ